Uit het dagelijks leven

Genieten van de zomervakantie;
Het zijn de kleine dingen die het doen...die het doen...

Het is zomervakantie bij Bissy4kids.
Heerlijk; we genieten hiervan met elkaar. Het weer is niet fantastisch maar mooi genoeg om er lekker op uit te trekken! 
Met de hele "bubs" in de busjes naar het bos van Ypey. 
Hier is vooral de grot favoriet; rennen in het donker is immers best spannend. Eigenlijk niet durven maar je niet laten kennen en de stap wagen...
We genieten als we de schelle kinderstemmetjes enthousiast horen roepen, gillen en lachen. Als ze dan met stralende gezichtjes de grot uit komen rennen en nog een keer willen...en nog een keer is dit voor de kinderen een kleine overwinning en voor ons een geluks momentje!

Dagjes Makkum; 
Voor ons ons "tweede stekkie" en wat is het er geweldig!
Voetballen, zwemmen, spelen in de speeltuin en naar het strand.
Kinderen zand en water; je hoort ze de hele middag niet, ze vermaken zich opperbest. 
Op het strand worden de prachtigste zandkastelen gebouwd met geulen eromheen, hiervoor rennen ze heen weer met emmertjes water, vullen emmers en vormpjes met zand  en zo ontstaan er schitterende kunstwerken. Als ze klaar zijn en je trots het eindresultaat showen is ook dit weer zo'n prachtig moment waar we enorm van genieten.

Dagjes naar Drouwenerzand, Duinenzathe; ook dit is iets waar de kids enorm van genieten. Voor elk kind is er wel een attractie waar ze in kunnen en die ze leuk vinden. Ze hadden het zo druk met de attracties dat ze zelfs waren vergeten dat je gratis snackjes kon halen.....dat wil wat zeggen.
Ook dit waren weer leuke uitjes en we reden terug met vermoeide maar blije kinderen.

Vakantie; uitjes, logeetjes, tijd voor elkaar kortom geluksmomentjes en dan besef je weer eens; :het zijn de kleine dingen die het doen!".



Vakantie


We tellen de nachtjes af...wat een drukte de laatste weken.

Het zijn echt de laatste loodjes. Nog even dit, nog even dat. Even naar Groningen voor onderzoek en ja ook het dertiende kind heeft FAS. Zoals de arts het zo "mooi" zei ; de volle bak aan uiterlijke kenmerken en helaas ook alle andere (gedrags) kenmerken.

Nog een aantal gesprekken op verschillende scholen. Telefoontjes van diverse scholen over kinderen die buiten het boekje zjjn gegaan, ook zij zijn aan vakantie toe. Gesprekjes hierover met de kinderen.

Nog even kennismaken op een nieuwe school met drie van onze kinderen; zij gaan naar het speciaal onderwijs. De laatste bezoekregelingen voor de zomervakantie, afspraken met Jeugdhulp en voogden om de laatste zaken door te spreken.

Afspraken met mensen van bewindvoering om dit alvast te regelen voor een bijna achttien jarige, achter de plek aanbellen voor pleegzoon die elders gaat wonen enz enz.

VAKANTIE WE ZIJN ER AAN TOE EN GAAN GENIETEN VAN EVEN HELEMAAL NIETS!!!! LAAT DE ZON MAAR KOMEN:)
 

Feestje


Er is er een jarig hoera hoera...

Al weken van tevoren hebben de moeder van de jarige Jet en ik overleg.
Is het verstandig onze kleine meid van zes jaar, gediagnosticeerd met FASD, mee te laten feesten?
Het is het proberen waard, het zijn verstandige ouders die snappen dat onze kleine meid snel overvraagd wordt en het feestje duurt maar twee uurtjes, is bij hen thuis dus te overzien zou je zeggen.

We bereiden onze kleine meid goed voor en woensdag gaat ze, in haar feestkleren, direct uit school met het feestvarken mee. Ze gaan (van 12.00 tot 14.00 uur) pannenkoeken eten, spelletjes doen kortom super gezellig en leuk.
De moeder van het meisje stuurt, via Whatsapp, leuke sfeerfoto's en we zien dat alle feestgangers volop genieten. Onze kleine meid geniet met volle teugen!
Om 14.00 uur brengen ze haar weer thuis.
Enthousiast vertelt ze over haar belevenissen maar na vijf minuten "kakt" ze in....
Als een dood vogeltje zit ze op de bank. Om 17 uur roepen we de kinderen om aan tafel te gaan. Ze blijft met een lege blik op de bank zitten. Na drie keer herhalen komt ze aan tafel ; er komt niets meer binnen.
Na het eten loopt ze naar de hal, ze geeft over. Om 18.30 vraagt ze zelf of ze naar bed mag. Dit terwijl ze, normaal gesproken, vaak de strijd aangaat omdat ze niet naar bed wil. Ze heeft geen koorts is niet "echt" ziek maar het is gewoon teveel geweest.

Arm meiske....wat is FASD toch een vreselijke hersenbeschadiging! Een voor andere kinderen eenvoudig leuk gebeuren is voor haar, als kind met deze diagnose, een immens spannend gebeuren.
Als kind met deze diagnose kun je niet tegen alles wat "anders is dan anders".
Je hebt dagelijks heel veel liefde, structuur en veiligheid nodig. Als de dag anders verloopt gaat het mis. Het blijft triest wat de gevolgen dan zijn voor kinderen met FASD.

Ik schrijf regelmatig een blog en doe dit vandaag hierover omdat er vaak zoveel onbegrip is want;
-Waarom kunnen kinderen met FASD niet bij anderen (die ze niet zo goed kennen) spelen?
-Waarom spelen de kinderen zoveel mogelijk thuis en dan ook nog op het erf?
-Waarom kunnen ze niet onverwacht afspreken na schooltijd?
-Waarom moet ,voor FASD kinderen, alles zo voorspelbaar mogelijk zijn?
-Waarom moet het "veilig" voelen?
-Waarom hebben deze kinderen zoveel "begrenzing" nodig?

Omdat onze speciale kinderen dit nodig hebben om zich staande te houden, om zich te kunnen blijven ontwikkelen, omdat ze moeten weten waar ze aan toe zijn omdat omdat....

Wij weten, als ouders van deze kinderen, wat onze kinderen hierin nodig hebben. Wij zien dagelijks wat het met hen doet als we buiten de kaders gaan met onze kinderen kortom we doen alles met een reden! Uit liefde voor onze speciale kinderen!

Ook dit blog sluit ik af met een mooie quote;

I thought i would have to teach my child about the world.
It turns out;
I have to teach the world about my child![foto van Bissy4kids.]
 

Hilarisch...


Zoals de meeste volgers van Bissy4kids wel weten bestaat ons gezin uit verschillende nationaliteiten, verschillende culturen komen hierdoor samen.Ook een aantal van onze begeleidsters hebben een andere nationaliteit maar zijn geboren en getogen in Nederland.
We houden rekening met elkaar, eten met elkaar halal als het nodig is, houden rekening met het Suikerfeest en vieren Pasen en Kerst met elkaar.
We vinden dit geweldig en respecteren elkaars geloof en achtergrond.

Dat dit nog steeds niet overal zo is merkten onze kinderen en een van de begeleidsters dit weekend weer.

We halen onze boodschappen in een nabijgelegen dorp. Hier staat regelmatig een circa 10 jarig jongetje in een rolstoel.
Een jochie dat dol is op de loempia's die verkocht worden in een kraampje op het terrein van de supermarkt. De Vietnamese man die de loempia's verkoopt geeft hem regelmatig een loempia.
Gister gingen onze kinderen samen met een begeleidster nog even een boodschapje doen. Het jochie kwam naar hen toe en gaf aan dat hij dol is op de loempia's die daar verkocht worden. Onze kinderen, ook de beroerdsten niet, kochten een loempia en gaven die aan de jongen. Hij pakte de loempia aan, keek hen aan en vroeg;" zijn jullie buitenlanders?".
Hierop antwoorden onze kids ; "ja".
"Ik heb een hekel aan buitenlanders", zei het jochie hierop en helemaal als ze geen Nederlands praten  :)  :)
Onze zoon was er snel klaar mee en griste het jochie de loempia uit zijn handen; "geef die dan ook maar terug!".
Het jochie keek hem met grote ogen aan en onze zoon zei; "grapje" en gaf hem de loempia terug.

De kids en begeleidster komen terug en gieren het uit.
Wat we nu toch hebben meegemaakt....
In vloeiend Nederlands doen ze hun verhaal....HILARISCH vinden ze het.
Ik slik even en lach uiteindelijk maar mee.

Fijn dat onze kinderen, door onze opvoeding, hier mee om kunnen gaan, er de humor van in kunnen zien.
Toch komt bij mij even een stukje boosheid naar boven want hoe voeden sommige mensen hun kinderen op?
Met een stuk racisme? 
Ik moet denken aan de mooie foto die ik ooit plaatste toen een van de kinderen op school gepest werd om zijn huidskleur, met de zin;

YOU MEAN YOUR MOMMY DIDN'T TELL YOU THAT LOVE HAS NO COLOUR?.
 

Pasen;

Zondag is het Pasen, zoals elk jaar vieren we dit met alle kinderen, aanhang en kleinkinderen.
De traditionele paasbrunch aan een gezellig gedekte tafel is het hoogtepunt van Pasen. Daarna eieren verstoppen in de tuin. Ook dit is een feest voor de jonge kinderen en kleinkinderen. Van de honderd eieren die we verstoppen blijven er steevast een aantal in de tuin achter omdat ze niet gevonden worden.
Ons gezin is ook dit jaar met Pasen minder groot dan het jaar ervoor.
Door de verschillende problematieken zoals hechtingsproblematiek en FAS(D) zijn er drie kinderen elders geplaatst. Dit omdat hun problematiek meer vraagt dan opgroeien in een regulier pleeggezin.

Hoe je je best ook doet als ouder, voor sommige kinderen is het nooit genoeg, is de put bodemloos, het geweten niet voldoende ontwikkeld waardoor je moet kiezen (ook in het belang van de andere kinderen) dat deze kinderen elders hulp krijgen.
Dat doet pijn en het gemis is er met deze dagen dubbel.....hoe vieren zij nu Pasen?. Zullen zij nog even terugdenken aan deze bijzondere dagen? Missen ze ons net zo erg als wij hen?.
Je weet het antwoord maar dat neemt niet weg dat het gemis er ook deze Pasen weer zal zijn....
Afscheid nemen went nooit!



 

Actualiteiten

Kijk voor onze nieuwtjes op de Facebookpagina van Bissy4Kids.